We hebben een nieuwe website! Inclusief een FAQ-gedeelte waar je het antwoord op al je Werfzeepvragen kunt vinden. Bij wijze van voorzet vast alle antwoorden over een onderwerp waar we vaak vragen over krijgen: onze scheerzeep.
Tag: vegan
Wildplukrecept: dennensiroop
Scrub zonder microplastics
Niets zo fijn als een milde scrub om je huid weer glad en fris te maken. Maar de ene scrub is de andere niet. Veel producenten voegen ‘micro beads’, ook bekend als plastic beads of microplastics, toe. Die microplastics zijn funest voor het milieu. Gelukkig kun je ook milieu- en huidvriendelijk scrubben!
Wildplukdag: koolzaad en kersenbloesem
Sephora en Buba gingen een ochtend op pad om koolzaad en kersenbloesem te plukken bij Landgoed Wickenburgh! Hieronder een verslag.
Wildplukoogst in het bos
Na een winter van gesloten grenzen en Portugese puppies, was het vorige week eindelijk zover, Laurens en ik waren terug in Nederland! In mijn geval betekende dat ook dat ik een dag mee kon draaien met één van mijn favoriete Werfzeeptaken: wildplukken. Verder lezen Wildplukoogst in het bos
Zeep van de maand: honingzeep
In ons assortiment zitten twee zepen met honing: de honingzeep en de honingshampoo. Voor het maken van deze zepen werken we samen met de enige biologische imkerij van Nederland. Vandaag meer over de honingzeep: lief voor je huid, en voor de bijen! Verder lezen Zeep van de maand: honingzeep
Zeep van de maand: scheerzeep
Heel populair, zeker in combinatie met onze scheerkwast en -kom: de scheerzeep! Waarom kun je je er zo glad mee scheren en is ‘ie zo verzorgend, en hoe schuim je ‘m op? Een inkijkje in natuurlijk scheren, met onder andere een duik in de wereld van de paardenkastanje.
Rozenbottelzeep: nu ook in de webshop!
Het verhaal van de Rozenbottelzeep begint zo: Verder lezen Rozenbottelzeep: nu ook in de webshop!
Quarantaine in het bos
Al sinds de wisseling van de seizoenszeep was ik van plan om een lenteblog te schrijven, maar door de corona-crisis was ik ineens mijn stem kwijt. Niet letterlijk, maar alles wat ik te melden had, leek ineens verschrikkelijk futiel. Ik schreef zomaar helemaal niets meer, ook niet in dagboekvorm, terwijl er meer was om over te schrijven dan ooit, zou je denken.
Recept voor wintervoetencrème van paardenkastanjes
Het Wickenburghse bos staat vol met Paardenkastanjes, die ook wel de mooie bijnaam Wilde kastanje dragen. Ze zijn voor mensen niet eetbaar, in tegenstelling tot Tamme kastanjes (die je zo lekker kunt poffen in de kachel). Maar dat maakt ze lang niet waardeloos voor ons: ze bevatten allerlei heilzame eigenschappen waardoor je ze kunt inzetten bij verschillende kwaaltjes (zoals wintervoeten!).
Paardenkastanje
Paardenkastanje bevat onder meer flavonoïden, saponinen, tannines en de kastanjes zelf bevatten tot wel 50% zetmeel. Paardenkastanje versterkt de bloedcirculatie, beschermt de aderwand, vermindert zwellingen (van ledematen), werkt vochtafdrijvend en kan dus verlichting bieden bij oedeem, rusteloze benen, dunne huid met slecht genezende wondjes en eeuwig koude handen en voeten in de winter.
Voor laatstgenoemde gaan we zo paardenkastanjes koken en pureren tot wintervoetencrème!
Voor onze zeep verwerken we in de vroege zomer geoogst blad in onze boszeep en scheerzeep (en blad en bloesem heeft ook eens in een eerdere seizoenszeep gezeten. Ook kun je van Paardenkastanjebloesem heel erg lekkere wilde champagne maken zoals het wilde amandelbloesemchampagne-recept uit het Zeepboek!).
Hoe weet je nu zeker dat je met Paardenkastanje te maken hebt? In de winter zijn de bomen niet heel herkenbaar maar voor zover ik weet staan er veel meer Paardenkastanjes (Aesculus) in Nederland dan Tamme kastanjes (Castanea sativa).
Zo zien bloemen en blad van Paardenkastanje er zomers uit:
In deze blog over seizoenszeep met paardenkastanje kun je er meer over lezen.
Wat komt deze foto me nu paradijselijk voor, nu diezelfde boom voor me staat maar kaal is en alles nat en koud en de lucht grijs.
Tijd om een mandje vol paardenkastanjes te rapen en binnen de kachel aan te steken! Tijd voor wintervoetencrème!
Recept voor wintervoetencrème
Ingrediënten:
- 25 paardenkastanjes
- 100 ml gekookt water
Benodigdheden:
- pan
- blender of staafmixer
- potje om de crème in te bewaren
Zoals het lijstje al doet vermoeden is dit recept easy peasy, een recept naar mijn hart dus. Anders dan een echte bodycrème zoals de calendulacrème uit het Zeepboek is dit geen emulsie van oliën en aloë vera maar meer een puree.
Recept:
Verzamel 25 paardenkastanjes, doe ze in een pannetje met zo’n 300 ml water (zodat ze voldoende onder water staan en niet droog koken) en breng aan de kook. Laat 30 minuutjes sudderen.
Haal vervolgens de pan van het vuur en laat de kastanjes uitlekken. Een flink aantal zal open gebarsten zijn wat het pellen straks vergemakkelijkt. Laat ze afkoelen.
Breek opengebarsten kastanjes in twee en snijd de rest ook in helften.
Lepel ze vervolgens uit zoals je ook bij een kiwi doet.
Het crèmekleurige vruchtvlees kan de blender in. De schillen kunnen op de composthoop of bij het gft.
Schenk hier 100 ml vers gekookt water bij en blend net zo lang tot alles tot een romig gladde crème is gemixt.
Smeren maar!
Bewaar de pot met wintervoetencrème in de koelkast. Het is een paar weken houdbaar.
Bij ernstig onderkoelde voeten, zoals na een paar uur buiten zijn met niet-waterdichte schoenen of in de vrieskou, smeer ik mijn voeten af en toe goed in voor ik extra dikke sokken aantrek.
De crème voelt een klein beetje tintelend aan, zoals tijgerbalsem (maar dan zonder de sterkte geur). Om dat extra intense effect en de geur na te bootsen kun je natuurlijk een paar druppels etherische olie van kamfer, rozemarijn, cajeput, munt en kaneel toevoegen. Dit zal de houdbaarheid meteen ook wat verlengen.